Öyle bir güne geldik/kavuştuk ki sen kendine sahip çıkmazsan sana kimse sahip çıkmıyor ve de adını/sanını anmıyor.  Ne yapalım ki, böylesine anlamsız bir kısır döngünün içine düştük.

Bu,  en başta siyasette böyle… Ticarette,  ekonomide de…

Geçen gün KTÜ inşaat Mühendisliği Bölümü Ulaşım Anabilim Dalı Başkanı Prof. Dr. Fazıl Çelik’in Erzincan-Trabzon Demiryolu projesine ilişkin açıklamalarını en geniş şekliyle Bayburt Postası gazetesinde okudum.

Doğrusu epey de bilgilendim.

Epey diyorum, çünkü bu konunun Osmanlı,  Cumhuriyet’in ilk dönemleri ile Tek Parti dönemlerini çok önceleri araştırmış, gazete koleksiyonlarından okumuştum.

Şimdi yapılan araştırmalarda tren yolunun geçeceği 6 güzergâh üzerinde duruluyormuş.

                                                               x  x   x

Prof. Dr. Çelik,  Erzincan-Trabzon Demiryolu için ilk etüt çalışmalarının 1985 yılında İTÜ tarafından yapıldığını,  bunun uygun bulunmadığını belirttiği açıklamasında:

“Biz de bu doğrultuda 5 farklı güzergâh üzerinde çalışmalar yaptık.” diyor ve yapılan araştırma çalışmalarının Trabzon’un doğusundaki ilçeler üzerinden Erzincan’a ulaşmayı hedeflediklerini söylüyor.

Bir de  “Akçaabat Vadisi üzerinden bir güzergâh çalışmamız var” diyor.

Ayrıca siyasetçinin de ne diyeceği önemli bu konuda.

Bilime herkesin saygısı olması gerekir.  Bilimin öteye-beriye çekilir tarafı mı olur? Ama bizim bu noktada söyleyeceğimiz daha farklı şeyler var.

Hani, dedik ya sözün başında,  ‘Sen kendine sahip çıkmazsan, sana kimse sahip çıkmıyor bu zamanda’ diye… İşte bu olayda bunun somut örneği yaşanıyor.

Nasıl mı,   açıklayalım:

“Fol Deresi ukari, Tonya deyiler Tonya”  diye başlayan bir güzel türküsü var Büyükliman yöresinin.  Güzel türküleri var ama yöreyi sahiplenen siyasetçisi, bürokratı, düşüneni,  varsılı (zengini),  yok Büyükliman’ın.

Siyasete soyunup koltuk ve köşe kapanlar çoğunlukla kişisel hesaplaşmaların peşinde koştuklarından Büyükliman yöresinin insanına,  ekonomik/kültürel kalkınmasına kafa yormuyor/araştırmıyorlar nedense…

Var da, yok  da  BEN!..

Muhammet Balta’yı sonunda  ‘Bakan Vekili’ yaptık. Onun için büyük sınav, bakalım ne hizmetler getirecek Büyükliman Havzası’na?

                                                            x  x   x

Fol deresi yukarı Tonya’ya gidiliyordu ya,  biz araştırdık, 1940’lı yılların ikinci yarısında Trabzon Halk gazetesinin yazdığına göre Vakfıkebir’den Tonya’ya ve oradan Torul üzerinden Erzincan’a tren ulaştırmanın en ekonomik ve de uygun güzergâh olduğu görüşüne varılmış.

Aradan 70 yıl geçti.

Bizler, “Dön Hacı Baba, döne…”  örneği bilimi siyasetçinin emrine nasıl veririz düşüncesiyle şimdi “Dar alanda fikir sıkıştırması” yapıyoruz.

 Diyeceğim o ki,   KTÜ,  adı geçen yerlerde araştırma yapıyor, bir de gelsinler Vakfıkebir-Tonya-Torul güzergâhında da araştırma yapsınlar. En azından biz de bilelim hangi nedenlerle demiryolunun bu güzergâhtan yapılmadığını…

1940’lı yıllardaki bilim anlayışıyla günümüzdeki farklılığın ne olduğunu böylece anlamış oluruz belki…

Ben böyle yazıyorum-çiziyorum ya (siyasetin de içinde değilim tabi)  kimileri biliyorum, ‘Hariçten gazel okumak güzel değil mi?’ diye soruyorlar kendi-kendilerine.

Doğru…  Ne diyebilirim ki?

İstiyorum ki, birileri çıksın Büyükliman yöresine, Tonya’ya, Vakfıkebir’e Beşikdüzü’ne,  Şalpazarı’na, Çarşıbaşı ilçelerini sahiplensin.

Benimkisi bu sahipsizlikten kaynaklanan yürek ezikliği…