Göbekten bağlı olmak kötüdür. Bağlı bulunduğun “şey”e (bu şey kelimesinin yerine şunlardan birini koyabilirsiniz: hareket/kişi/ideoloji/din/parti) aykırı düşünemezsin; hadi düşündün diyelim, söyleyemezsin; hadi cesaret edip söyledin diyelim, söyleminde ısrarcı olup mücadele veremezsin. “Onu da yaparım” diyorsan, o zaman zaten göbekten bağlı değilsin demektir, senin için bir problem yoktur.

Dünyanın en acınası görüntüsü, koca koca adamların, bir menfaat karşılığında şahsiyetlerini ayaklar altına almaya razı olmalarıdır. Bu “menfaat”, bazen, maddi bir değerle ölçülebilecek bir şey, bazen de “koltuk” gibi, hem maddi hem de manevi anlamda sizin toplum nezdinde önem kazanmanızı sağlayacak bir mevkidir.

İşte sadece bunların, yani paranın ve koltuğun uğruna, aslında öteki dünyaya götürebilecek tek şeyini, şahsiyetini yani, bir çırpıda sıyırıverir insan üzerinden. Şahsiyet sıyrılıp ayrılınca da geriye kalan yalnızca bir et yığınından ibarettir. Bu, pelte kıvamına gelip, her türlü kıvırma kabiliyetini elde etmiş olan et yığını, kendisine menfaat temin edecek olan her ne ise onun emirlerini yerine getirmeye hazırdır artık. Muktedir emreder, et yığını karaktersiz zavallı anında boyun eğerek emri yerine getirir.
***
Bir de yukarıda anlatılan gibi olmayan insanlar vardır. Kendilerini hiçbir “şey”e karşı bağlı hissetmezler. Bir düşüncenin/partinin/ideolojinin/dinin mensubu da olsalar, hareket noktası olarak liderlerinin ağzının içini değil de kendi vicdanlarının sesini alan insanlardır bunlar. İnandıkları doğruları her koşulda söylemekten, bu uğurda mücadele etmekten, gerekirse de şapkasını alıp çekip gitmekten hiç çekinmeyen insanlar.

Bu tipler, varlıkları ile insanlıktan ümidimizi kesmememiz gerektiğini hatırlatırlar işte. Hiç tanımasalar da orada bir yerlerde olduklarını bilmek, onlar gibi düşünenler için güç kaynağı olur.

Kimseden bir övgü ya da takdir beklemeden sadece kendi vicdanlarına hesap verip, akşam yastığa başlarını koyduklarında huzur içinde uyumanın keyfini süren bu insanlar sayesinde, bizler de dünyanın daha yaşanılası bir yer olabileceğinden umudumuzu kesmeyiz.
***
Şike yasası yeniden meclis gündemine geldiğinde vekillerin ilk aklına gelmesi gereken şey şu olsun:
Peygamber’e, iddiasından vazgeçmesi telkin edilmeye kalkışıldığında verdiği cevabı hiç akıllarından çıkarmasınlar:
 “Güneşi sağ elime, ayı da sol elime verseler, ben asla söylediklerimden vazgeçmem!”